Απόγευμα Τρίτης αφού είχαμε ειδοποιήσει την Περιφερειακό μας , κάναμε έφοδο στο γραφείο της , όπου και αποσπάσαμε χρήσιμες πληροφορίες για τη ζωή της

Για όσους δεν είχατε την τιμή να τη γνωρίσετε αρχίζουμε απ την αρχή…

22 Μαίου ο Θεός μας έστειλε εναν άγγελο Του

Ονομάζεται Αικατερίνη Αγγελίδου και γεννήθηκε στις 22 Μαίου ενός θαυμαστού χρόνου (!) στον Άγιο Στυλιανό Θεσσαλονίκης

μια περίοδο που δυστυχώς τα 2 απο τα 5 παιδια που γεννιοντουσαν τα κλέβανε.Η τύχη όπως και η γιαγιά της ήταν με το μέρος της και την βοήθησαν να μείνει με την οικογένεια της και με εμάς τους προσκόπους. όσο για το πως ξεκινησε το προσκοπικό της ταξίδι…πικραμένη ιστορία…

Μπορώ να παίξω κι εγώ...

ήθελε να αρχίσει σε προδημοτική ηλικία αλλά εκείνη την εποχή (73 74) ήταν απογορευμένη περιοχή για τα κορίτσια.

όμως  με τo νάζι και την εξυπνάδα που την διέκριναν από μικρή  έπεισε τον αρχηγο της Αγέλης και έμπαινε κρυφά από το παράθυρο απολαμβάνοντας με αυτό τον τρόπο τις συγκεντρώσεις που τόσο λαχταρούσε!

Ομως στις αρχές τις δεκαετίας του 80 απομακρύνθηκε και ασχολήθηκε με το μπασκετ ώσπου μια μέρα μετα την προπόνηση περασε ενας Προσκοπος την αναγνώρισε και την ενθάρρυνε να ξαναγυρίσει στην παρέα μας.

Έτσι άρχισαν όλα…

Ξεκίνησε στην αγέλη (δεν επιτρεπόταν ακόμα να γίνει βαθμοφόρος) το 82, και στην πορεία  δειλά δειλά έβαλε 2 κορίτσια, τη Μαρία και την Ευγενία

το 84 ανέλαβε την αγέλη η οποία είχε μόνο 18 αγόρια ( παρέμειναν 4 με 5)

το 89 ανέλαβε την κοινότητα η οποία είχε δύναμη 13 αγόρια και 2 κορίτσια

στα λυκόπουλα μίλούσε σαν να ήταν ανιχνευτές, καθώς εκτιμάει πως

’’η αγέλη και η κοινότητα έχουνε πολλά κοινά , διαθέτουν μπόλικη διάθεση για περιπέτεια κι ανεξάντλητη φαντασία ’’

Φτανόντας στην περίοδο όπου έδρασε ως Τοπικός Εφορος αναφέρει:

” Είχα αλλο όραμα για την Τοπική Εφορία όμως παρουσιάστηκαν πολλά εμπόδια “

αυτό συνέβη αρχικά επειδή 2 από τα συστήματά της, ένα στις 40 Εκκλησιές κι ένα στην Τουμπα, παρουσίαζαν ιδιομορφίες χωροταξικά, είχαν ελάχιστα άτομα κι η συρίκνωση ήταν δυστυχώς αναμενόμενη.

Ένα ακόμη προβλήμα που αντιμετώπισε ήταν ότι άρχισαν σιγά σιγά  κι άλλοι σύλλογοι (πχ σύλλογος φίλων δάσους ) να δίνουν στον κόσμο το ίδιο κομμάτι με μας, ζωή στη φύση, κατασκήνωση ανίχνευση φύσης, πεζοπορίες… αυξήθηκαν οι εγγραφές στους αθλητικούς  σύλλογους και στο κατηχητικό ” χρειαζόμασταν  μια έξυπνη λύση για να βοηθήσουμε τους γονείς και τα παιδιά να συνεχίσουν να έρχονται στις συγκεντρώσεις ” η οποία ήταν:

" αλλάγες στα ωράρια! "

Επιπλέον  μεγάλο πρόβλημα αποτελούσε το χαρτομάνι

Ουπς!

που υπήρχε στο γραφείο της όπου όμως, με τη βοήθεια των συνεργατών της, αντιμετωπίστηκε με επιτυχία.

Μόνιμο παράπονο της όπως μας εξομολογείται ήταν η μοναξιά

Θέλω κι εγώ να παίξω...

που αισθανόταν καθως πλέον δεν υπήρχε επαφή με τα παιδια,  είχε χαθεί η αμεσότητα αφου δεν έπαιρνε πια μέρος στο πρόγραμμα.

Σ αυτό το σημείο μας διηγήθηκε μία πολύ δυνατή ιστορία η οποία συνέβη το 2004 τη χρονιά που η χώρα μας φιλοξένησε τους Ολυμπιακούς και Παραολυμπιακούς Αγώνες. Το αξιοσημείωτο της υποθεσης είναι ότι 100 λυκόπουλα ξεκίνησαν μια εκδρόμη με προορισμό την Αθήνα και σκοπό να ζήσουν απο κοντά την Παραολυμπιάδα .

Τα παιδιά ηλικίας από 7 εώς 10 ετών δεν αντέδρασαν αρνητικά καθώς προηγήθηκε σχετική ενημέρωση για το ότι θα παρακολουθήσουν ένα διαφορετικό κομμάτι ζωής όπως ποδόσφαιρο κωφών, αγώνες δρόμου με μέλη σιδερένια… Αντιθέτως αποδείχθηκαν αξιόλογοι φίλαθλοι αντιμετίζοντας  το γεγονός με επιφωνήματα ενθουσιασμού και επιβραβεύοντας  τους αθλητές χαρίζοντας τους απλόχερα το χειροκρότημά τους!

Μπράβο στους αθλητές

Δεν αντέδρασαν ούτε στιγμή αρνητικά παρόλο που το πρόγραμμα ήταν ιδιαίτερα φορτωμένο: «12 παρά 5 είχαμε αναχώρηση με κλινάμαξα απο τη Θεσσαλονίκη , 6 πρωινό στην Αθήνα αμέσως μετά 1 ώρα ξεκούραση, κοιμόμασταν στρωματσάδα όλοι μαζι…» αποτελούσαν μια μεγάλη όμαδα, αξιζει να αναφέρουμε ότι στο σύνολο ήτανε 3500 λυκόπουλα απο όλη την Ελλάδα, όπου ο καθένας στο χώρο του έκανε τις ενέργειες που χρειάζονταν για να μεταφερθεί το μύνημα σε όλο τον κόσμο.

Ζήσαν συγλονιστικές στιγμές…

Και που είστε ακόμα…τώρα αρχίζουν τα ωραία:

Πλέον ως Περιφερειακός έφορος Θεσσαλονίκης δηλώνει για τους στόχους της” θέλω να δημιουργηθούν σχέσεις ανάμεσα τους ανιχνευτές π.χ. της καλαμαριάς με τους ανιχνευτές της χαλάστρας, πρέπει να πάψουμε να κοιτάμε το δέντρο και να χάνουμε το δάσος, να μη μείνουμε μόνο στο ότι φοράμε τα ίδια”  και συμπληρώνει

“δυστυχώς δεν είμαστε μια αλυσίδα, είμαστε

ντόμινο

Θέλοντας να μάθουμε για τις ευθύνες που συνοδεύουν την καρέκλα του Περιφερειακού μας ενημερώνει:

” όσο φίλοι και αν είστε με κάποιον ακόμη κι αν μεγαλώσατε μαζι κι έχετε περάσει τόσα και τόσα δεν παύουν να υπάρχουν αναμεσά σας  ευθύνες”

αναφέρει ένα περιστατικό που συνέβη στην Κρήτη: ” συνέβη κατά τη διάρκεια της  κατασκήνωσης. Ενας πιτσιρικάς επαθε επιληπτικη κρίση,  στο μητρώο του δεν υπήρχε καμμία αναφορά.Ηταν μια τραγική στιγμή, είδα τα παιδιά μετά από 4 μέρες.Περιττό να σας πω ότι από τότε το κινητό δεν κλείνει ποτέ. Αν θέλεις να πας τα παιδιά σου εκδρομή κοιτάς το μητρώο αλλά ενημερώνεσαι και από το γονέα για τυχόν προβλήματα, παίρνεις πάντοτε ιατρικές βεβαιώσεις …”

ένημερωνόταν πλέον 15 μέρες πρίν κι αμα δεν γνώριζε κάτι δεν υπέγραφε

“…δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει, είναι πολύ σημαντικό το κομμάτι της πληροφόρησης, της ενημέρωσης “

Οσο για την ερχόμενη παπε που θα πραγματοποιηθει στην πόλη μας:

” σας θέλω όλους συμμέτοχους στο “έγκλημα”! Η  Θεσσαλονίκη  τ αξίζει να έχει τα καλύτερα και μπορεί να δώσει πολλά! Είμαστε και Προσκοπούπολη!όλοι μαζί μπορούμε να επιτύχουμε πολλά! Μια  πολλή καλή, ενεργή συμμετοχή, ένα βροντερό παρών που θα βοηθήσει να αναδείξουμε ένα ποιοτικό κομμάτι προσκοπισμού “

Σ αυτό το σημείο τη ρωτήσαμε αν παίχτηκαν παιχνίδια πριν την εκλογή της και χωρίς δισταγμό μας απάντησε:

” σίγουρα θα παίχτηκαν, δεν γνωρίζω για τις προηγούμενες φορες, σε εμάς υπήρχαν 3 υποψήφιοι,  δεν έταξα προεκλογικά τίποτα για τραπέζια, κεράσματα, θέσειςκι επέλεξα επιτελείο μετά την ψηφοφορία όμως σίγουρα υπήρχαν καποια κρυφά πηγαδάκια  “

όσο για το αν υπάρχει κάποια σχέση ανάμεσα στους προσκοπους και σε όμαδες όπως είναι οι μασσόνοι

” λογικά μπορεί να υπάρχει αλλά δε μας επηρεάζει, οι μασσόνοι είναι κλειστά club, δεν ξέρουμε τί κάνουν, όπως άλλωστε σε όλους τους χώρους έχουμε καλούς και κακούς, σε παπάδες, σε γιατρούς, σε πολιτικούς υπάρχουν πάντα  αυτοί που μας αγαπάνε κι αυτοί που δεν…

Για μας ο Θεός και η Πατρίδα είναι βασικά κομμάτια. Αυτοί που μας κατηγορούν ας έρθουν σε μία συγκέντρωση μας, σε μια εκδρομή.

εγώ ανέκαθεν είχα αντιπάλους, κάποιοι είπαν πως, σαν κίνηση, πολιτικοποιηθήκαμε, οι Πρόσκοποι όμως είμαστε  μια δράση κι όχι κομματικο σωματείο.

Οι πόρτες μας είναι ανοιχτές, ελάτε να δείτε…